[fic] fall in love (shinya x keita) ,,ch.2

posted on 22 Jul 2011 22:16 by kimito

x Titile: fall in love

x Author: TANIkhim (nami, shinken)

x Fandom: Lead

x Pairing: T. Shinya x F. Keita

x Summary: shinya crushes on someone he met at the coffee shop :)

x A/N: my inspiration is from Lead's song "Fall in love", i love this song so i wrote the fic

 

 

 


 

 

 

Chapter two;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไปล่ะคร้าบบบบบบ” เสียงห้าวๆของลูกชายคนโตบ้านทานิอุจิตะโกนบอกคนในบ้านก่อนที่เจ้าตัวจะวิ่งตึงตังจากห้องครัวออกไปใส่รองเท้าหน้าประตูบ้าน

 

 

“พี่ชิน ทำไมรีบไปโรงเรียนจัง” เสียงน้องสาวตัวดีที่วิ่งตามมาติดๆ ถามอย่างสงสัย

 

 

“ทำไมฟะ ไปโรงเรียนเร็วบ้างไม่ได้เหรอ” ความจริงชินยะไม่ได้รีบอะไรเป็นพิเศษ เพียงแต่ว่าเช้านี้มีนัดส่งการบ้านวิชาคณิตศาสตร์ซึ่งชินยะทำเสร็จตั้งนานแล้วแต่ต้องเอาไปให้ฮิโรกิลอกและชินยะออกจะมั่นใจว่า ถึงออกจากบ้านเวลานี้เขาก็ยังไปก่อนฮิโรกิอยู่ดี

 

 

“เปล่า พี่ชินไม่อยากไปส่งยูมิที่โรงเรียนบ้างเหรอ” ชินยะมองหน้าน้องสาวตัวเองราวกับไม่เคยเห็นหน้า ยิ่งเห็นรอยยิ้มที่เหมือนจะมีเลศนัยอะไรสักอย่างก็ยิ่งหงุดหงิด

 

 

“มีอะไรก็ว่ามาดีกว่า  ทำเป็นมีลับลมคมนัย” ชินยะว่าพลางกอดอกพิงประตูบ้านมองหน้าอย่างหาเรื่อง

 

 

“นี่ คนที่พี่ชอบอะ ตัวสูงกว่ายูมินิดนึงใช่ม้าา เวลายิ้มก็จะตาหยีๆหน่อย  ใช่หรือเปล่า” ยูมิยกมือวัดส่วนสูงให้ดู แล้วก็พยายามยิ้มให้ตาหยีๆ ชินยะนึกตามไปพลางก็เอียงคอคิดไปพลาง

 

 

“อืมมมม แบบนั้นล่ะมั้ง”

 

 

“อะไรกันน่ะ ชอบจริงหรือเปล่าเนี่ย” ยูมิหงุดหงิดขึ้นมาทันที เมื่อเห็นว่าพี่ชายไม่มีท่าทีกระตือรือร้นให้เห็น

 

 

“ฉันรู้ว่าเธอคิดอะทำอะไร ยัยตัวยุ่ง จะทำตัวเป็นแม่สื่อใช่มั้ย นี่ชอบกับจะจีบน่ะ มันต่างกันนาเหวยยยย”

 

 

“ชอบน่ะ ไม่ต้องใช้ความกล้า แต่จีบอะต้องใช้” ชินยะขยายความทันทีที่เห็นหน้างงๆของน้อง

 

 

“โหยยยย แสดงว่าพี่ชินป๊อดอะดิเนี่ยย เห็นเท่ๆแบบนี้ที่แท้ปอดแหกเองเหรอ แค่จีบคนที่ชอบยังไม่กล้าเลย”

 

 

“ยัยปากเสีย แล้วเรื่องจะให้ไปส่งมันเกี่ยวไรกับเรื่องนี้ด้วย” ชินยะได้แค่ก่นด่าตัวเองในใจที่เผลอไปบอกน้องตัวดีเรื่องคนที่ชอบ คนน่ารักคนนั้นทำไมเขาจะไม่อยากรู้จัก แต่ใครไปจะกล้าบอกคนอื่นตรงๆเล่า ว่าอยากรู้จักจะแย่อยู่แล้ว เสียฟอร์มกันพอดี ยิ่งถ้าเจ้าเคตะกับฮิโรกิรู้เข้านะ โอ้แม่เจ้าาา แค่เมื่อวานมันก็แซวเสียจนไม่รู้จะทำหน้ายังไงแล้ว

 

 

“ก็ ไม่มีอะไรหรอก แค่จะบอกว่า คนคนนั้นอะ เป็นเพื่อนยูมิเองแหละ อยู่ห้องเดียวกันนะ” ยูมิพูดจบด้วยสีหน้าแห่งชัยชนะ ยิ่งเห็นพี่ชายยืนทำตาโตอ้าปากค้าง ขอบอกว่าเป็นอะไรที่สะใจยูมิมาก

 

 

“หาาา หลอกกันหรือเปล่า มันจะบังเอิญเกินไปล่ะม้าง”

 

 

“จริงๆนะ ไม่เชื่อก็ไปส่งยูมิสิ” ยูมิยังไม่ยอมถอยและพยายามกลั้นยิ้มเต็มที่เมื่อเห็นสีหน้าอึกอักและคิดหนักของพี่ชายตัวเอง

 

 

“ไปส่งเธอแล้วจะเจอได้ไง ไม่เห็นเกี่ยวเลย” ชินยะเข็ดกับการไปโรงเรียนที่ยูมิเรียนอยู่มากๆ เขาไม่ได้เป็นคนมั่นใจใน(หลง)ตัวเองแบบเคตะ เลยไม่เห็นว่าตัวเองจะหน้าตาดีและเท่?อย่างที่สาวๆเพื่อนยูมิพูดซักนิด เขาเคยไปรับยูมิที่โรงเรียนครั้งหนึ่ง เป็นตอนเย็นหลังจากซ้อมบาสเสร็จ ชินยะไม่ได้เปลี่ยนชุดกลับเลยไปทั้งชุดที่ใส่ซ้อมบาส ความจริงวันนั้นเขาเลิกเร็วเลยซ้อมบาสอยู่นานกว่าจะถึงเวลาเลิกเรียนของยูมิ เหงื่อเลยโชกไปทั้งตัวด้วย พอไปถึงก็มีแต่คนมอง ผู้หญิงบางคนก็กรี๊ด เขาเป็นคนขี้อายมากๆ พอเจอแบบนั้นก็ทำตัวไม่ถูกเข้าไปใหญ่ ยูมิก็มาช้ามาก นักเรียนหญิงก็มาจากไหนไม่รู้เต็มไปหมด หลังจากนั้นชินยะสาบานว่าจะไม่ไปเหยียบที่นั่นอีก

 

 

“พี่เนี่ยน่าจะเปลี่ยนมาเรียนโรงเรียนสหได้แล้วนะ” ยูมิไม่ตอบคำถาม ได้แต่ถอนหายใจเพราะรู้ว่าพี่ตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่

 

 

“ปกติคนเรียนชายล้วนเนี่ย เค้ากลัวผู้หญิงกันเหรอ มันน่าจะตื่นเต้นไม่ใช่เหรอเวลาเจออะ ถามจริง”

 

 

“ยุ่งน่า ตกลงมันเกี่ยวไรกัน” ชินยะพูดปัดอย่างไม่ใส่ใจ ช่วงนี้ชักไม่แน่ใจแล้วว่ามีน้องหรือมีแม่อีกคนกันแน่

 

 

“เจอแน่ๆน่า ไปนะๆๆๆ” ยูมิที่เริ่มเห็นเค้าความสำเร็จ รีบมาดึงแขนชินยะแรงๆทันที

 

 

“เฮ้ย ทำไมถึงอยากให้ไปส่งขนาดนั้นเนี่ย” ชินยะสงสัยจริงๆ ปกติไม่ค่อยจะเห็นทำอะไรอย่างกระตือรือร้นและมีลูกอ้อนขนาดนี้หรอก นอกจากจะมีผลประโยชน์อะไรกับตัวเอง ยัยเด็กบ้าคนนี้น่ะ

 

 

“พี่ ถ้าคนที่พี่ชอบเป็นคนเดียวกับเพื่อนยูมิจริงๆนะ แต่ยูมิว่าคนเดียวกันเลย ยูมิจะปลื้มมากเลยรู้เปล่า ฟุรุยะคุงนะ โคตรน่ารักเลยรู้เปล่าพี่ คนจีบเยอะด้วยนะ!!” และแล้วยูมิก็ทนไม่ไหว หลุดปากพูดสิ่งที่ตัวเองอยากอุบไว้เซอไพรส์จนได้ มันคือนามสกุลของคนที่พี่ชอบยังไงล่ะ

 

 

“หา จริงอะ” ตอนนี้ชินยะสมองเบลอไปเรียบร้อย ด้วยประโยคที่ว่า ‘ฟุรุยะคุงนะโคตรน่ารักเลย โคตรน่ารักเลย โคตรน่ารักเลย’

 

 

“สาวๆเดี๋ยวนี้ชอบคนน่ารักแบบนั้นกันเหรอ อืมมมม” ชินยะกำลังจินตนาการคนน่ารักที่เขาเพิ่งรู้มาว่าชื่อฟุรุยะ เป็นที่นิยมในหมู่สาวๆเหมือนกับเคตะเพื่อนซี้ ที่ไม่รู้ว่าไปดังยังไง สาวโรงเรียนใกล้ๆถึงได้รู้จักกันแทบทุกคน

 

 

“อืมมม หนุ่มๆก็ชอบนะ เหมือนพี่ชินยะไง” ตอนนี้สองพี่น้องเดินออกมานอกบ้านแล้ว โดยที่ชินยะไม่รู้ตัวว่าถือเป็นการตกลงไปแล้วโดยปริยาย

 

“หาา หลอกกันหรือเปล่า ในโรงเรียนสหเนี่ย ผู้ชายก็ยังชอบผู้ชายเหรอ” ชินยะทำหน้าตกใจหนัก จนยูมิปลงตกกับความไม่รู้เรื่องรู้ราวของพี่ชาย ไม่รู้ว่านอกจากเรื่องบาสกับเกมเนี่ยจะรู้อะไรมั่ง

 

 

“มันเป็นปกติไปแล้วพี่ ถ้าจะโทษก็โทษที่ผู้ชายเดี๋ยวนี้เกิดมาน่ารักเกินไปเถอะ”

 

 

“มิน่าล่ะ เธอถึงหาแฟนไม่ได้สักที” ชินยะพึมพำเบาๆ อย่างไม่ได้ใส่ใจ แต่หารู้ไม่ว่ายูมิได้ยินเต็มสองหู

 

 

“ไอ้พี่บ้าาาา พูดงี้หมายความว่าไง” ยูมิหันมาตีชินยะแรงหลายครั้ง ชินยะสะดุ้งเพราะไม่คิดว่าจะได้ยิน เดินไปหลบหมัดน้องไป ในใจก็ได้แต่คิดว่า “ก็เพราะเธอแรงควายแบบนี้แหละ ถึงได้ไม่มีใครมาเอาเป็นแฟน ยัยบ้า”

 

 

สองพี่น้องเดินกันมาจนใกล้จะถึงโรงเรียนของยูมิแล้ว เป็นช่วงทางเดินโล่งๆที่ตอนเย็นจะเต็มไปด้วนร้านค้าขายของจิปาถะให้วัยรุ่นเดินช็อปปิ้งกันก่อนกลับบ้าน เมื่อเดินไปสุดทางข้ามถนนไปก็จะถึงโรงเรียนแล้ว

 

“พี่ชิน แวะตรงนี้ก่อน” อยู่ๆยูมิก็ลากชินยะไปร้านเค้กที่ยังไม่เปิดร้านหนึ่งข้างทาง

 

 

“เฮ้ย ร้านเค้ายังไม่เปิด ตาบอดเหรอ”

 

 

“ก็ยังไม่เปิดน่ะสิ แล้วก็ไม่ได้จะซื้อสักหน่อย แค่ให้แวะแปปเดียว” ยูมิเหลือบไปมองนาฬิกาข้อมือ แล้วก็ยิ้ม

 

 

“แปปเดียว เดี๋ยวก็มาแล้ว” พึมพำอยู่คนเดียว ชินยะได้แต่ส่ายหน้าในความประหลาดของน้องตัวเอง พลางมองไปทางอื่น

 

 

“อ้าว ทานิอุจิ มารอเลยเหรอ วันนี้มาเร็วนะ” เสียงที่ไม่คุ้นหูดังลอดเข้ามาส่งผลให้ชินยะต้องหันไปมอง แล้วก็ต้องตกโตยิ่งกว่าไข่ห่านเมื่อนายน่ารักของชินยะยืนถือนมกล่องยิ้มเผล่อยู่ถัดจากยูมิไปนิดเดียว

 

 

“อรุณสวัสดิ์ ฟุรุยะคุงงง วันนี้เค้กอะไรเหรอ” ยูมิทักอย่างสดใสและได้รอยยิ้มเจิดจ้าตอบกลับมา ชินยะในตอนนั้นเรียกรอยยิ้มนั้นในใจว่ารอยยิ้มแสงอาทิตย์เพราะมันช่างสดใสและเจิดจ้าสำหรับชินยะเหลือเกิน (เลี่ยน)

 

 

“สตรอเบอร์รี่ครีมสดจ้า”